หนังเรื่องนี้ถ่ายทำในจังหวัดพังงาท่ามกลางฉากสวนยางตัวเอกของเรื่องทำงานเป็นคนกรีดยางและยังรับงานประมงและงานก่อสร้างอีกด้วย ต่อมาเขาพบรักกับนางเอกซึ่งเป็นครูที่สอนผู้อพยพ และแรงงานต่างด้าว
ทั้งนี้ คาดว่ามีแรงงานพม่าอยู่ในจังหวัดภูเก็ตและพังงาอยู่รวมกันถึง 100,000 คน และหลายคนเป็นแรงงานผิดกฎหมาย แต่ไม่ค่อยมีคนในพม่าทราบเรื่องราวความทุกข์ของพวกเขามากนัก
สำหรับหนังเรื่องนี้ เป้าหมายต้องการสะท้อนชีวิตที่ยากลำบากแรงงานพม่า ถ่ายทำที่จ.พังงา ที่มีชาวพม่าจำนวนไม่น้อยรับกรีดยางเป็นอาชีพ โดยภาพยนตร์เรื่องนี้น่าจะเป็นสื่อทำให้ผู้ชมเข้าใจชีวิตแรงงานพม่าได้ง่ายขึ้น และคนดูจะได้รับรู้ความจริงของชีวิตแรงงานเหล่านั้นจากการถ่ายทำสถานที่จริง
"ภาพยนตร์เรื่องนี้ทำให้ชาวพม่าเข้าใจว่าทำไมเพื่อนร่วมชาติย้ายมาทำงานในประเทศไทย"ซากาน่า นักแสดงตลกชาวพม่าที่เป็นผู้อยู่เบื้องหลังและสนับสนุนการถ่ายทำภาพยนตร์เรื่องนี้
เขากล่าวว่า ได้รับแรงบันดาลใจจากเรื่องสั้นหลายเรื่องที่อ่านหลังจากถูกปล่อยออกมาจากคุกในพม่า และได้รับความร่วมมือจากนักแสดงและผู้กำกับพม่าคนอื่นๆสำหรับภาพยนตร์เรื่องนี้ เพราะไม่อยากเห็นคนเหล่านี้อยู่ในสภาพนี้ นอกจากเรื่องความยากจนยังเป็นเรื่องไม่มีสิทธิ์มีเสียงใดๆ และไม่มีใครปกป้องดูแล
"ผมได้เห็นชีวิตชาวพม่าในสิงคโปร์และเสียใจ เห็นชีวิตความยากลำบากของเพื่อนร่วมชาติในต่างประเทศที่ชีวิตเหมือนอยู่ในคุก ได้เห็นเรื่องเศร้านำมาสู่เขียนบทภาพยนตร์เรื่องนี้"
นายไกรศักดิ์ ชุณหะวัณ ประธานมูลนิธิการศึกษาเพื่อการพัฒนา กล่าวว่า สิทธิแรงงานพม่าผิดกฎหมายจะดีขึ้นถ้ายอมรับสัญชาติให้ลูกคนงานเหล่านั้น ถ้าหากคนงานพม่าในไทยไม่มีสัญชาติรองรับจะตกเป็นเหยื่อการถูกรีดไถ กดขี่จากเจ้าหน้าที่และนายจ้าง การไม่มีสัญชาติทำให้ชาวพม่าเหล่านั้นไม่มีโอกาสมีชีวิตดีขึ้นในฐานะลูกจ้างได้เลย
www.prachachat.net
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น